Je geboorteverhaal en de oorsprong van gedrag

Waarom reageer jij zoals je reageert? Waarom laat je kind bepaald gedrag zien dat je moeilijk kunt begrijpen? Waarom kun je in sommige situaties ineens geraakt worden, zonder precies te weten waarom?

In mijn werk kijk ik niet alleen naar wat er zichtbaar gebeurt. Ik kijk ook naar wat daaronder ligt.
Want gedrag ontstaat niet zomaar.

Gedrag is altijd logisch wanneer je kijkt naar de oorsprong ervan.

Soms is het even zoeken naar die logica. Maar wanneer je begrijpt waar iets vandaan komt, ontstaat er vaak iets bijzonders: meer begrip, meer zachtheid en meer ruimte om anders naar jezelf of je kind te kijken.

De start van ons leven is één van de eerste lagen waarin ervaringen worden opgedaan. De periode van zwangerschap, geboorte en de eerste levensjaren vormt de basis waarop een kind de wereld leert ervaren.

Binnen de geboortepsychologie kijken we daarom niet alleen naar gedrag dat zichtbaar is, maar ook naar de ervaringen die mogelijk hebben bijgedragen aan hoe iemand zich heeft ontwikkeld.

De eerste ervaringen beginnen al vóór de geboorte

Een baby is veel meer dan alleen een lichaam dat groeit. Tijdens de zwangerschap ontwikkelt een baby zich niet alleen lichamelijk, maar staat hij ook voortdurend in verbinding met zijn omgeving.

De baarmoeder is de eerste wereld waarin een baby ervaringen opdoet.
Een baby ervaart beweging, geluiden, ritme, aanraking en de verbinding met de moeder. Ook de omstandigheden waarin een zwangerschap verloopt, kunnen onderdeel worden van het verhaal waarmee een kind begint.

Dit betekent niet dat alles wat tijdens een zwangerschap gebeurt direct leidt tot problemen. Iedere baby, iedere moeder en iedere situatie is uniek.
Maar soms kan het waardevol zijn om verder te kijken.
Niet vanuit schuld of zoeken naar wat er fout ging, maar vanuit nieuwsgierigheid:

Wat heeft mijn systeem ervaren?
Wat heeft mijn kind mogelijk meegenomen uit de eerste periode van het leven?

De zwangerschap als eerste omgeving

De placenta vormt een bijzondere verbinding tussen moeder en baby. Via deze verbinding krijgt een baby voedingsstoffen en zuurstof, maar de zwangerschap is meer dan alleen lichamelijke groei.

Een baby groeit in de omgeving van zijn moeder.
Wanneer een moeder veel stress ervaart, veel spanning draagt of juist veel rust en verbinding voelt, maakt dit onderdeel uit van de totale omgeving waarin een baby zich ontwikkelt.

Dit betekent niet dat een moeder altijd ontspannen moet zijn tijdens de zwangerschap. Dat is onmogelijk.
Elke vrouw maakt dingen mee. Er zijn zorgen, emoties, veranderingen en momenten waarop het leven anders loopt dan verwacht.

Juist daarom is het zo belangrijk om met zachtheid te kijken.
Niet: “Ik had het anders moeten doen.”
Maar: “Wat heeft deze periode voor mij en mijn baby betekend?”

Soms geeft deze vraag nieuwe inzichten in gedrag, emoties of patronen die later zichtbaar worden.

Geboorte als eerste grote overgang

De geboorte is één van de grootste overgangen die een mens in zijn leven maakt.
Een baby gaat van een veilige, vertrouwde omgeving naar een compleet nieuwe wereld. Er verandert ontzettend veel: temperatuur, geluid, licht, ademhaling en contact.

Elke geboorte verloopt anders.
Sommige baby’s worden geboren zonder veel bijzonderheden. Andere baby’s maken een intensieve geboorte mee, bijvoorbeeld door medische ingrepen, een lange bevalling of een onverwachte situatie.

Een geboorte-ervaring hoeft niet automatisch een probleem te veroorzaken.
Maar soms kan een ervaring tijdens de geboorte een laag vormen in het verhaal van een kind.
Bijvoorbeeld wanneer een kind later steeds opnieuw lijkt vast te lopen op thema’s als vertrouwen, hulp vragen, controle houden of zichzelf laten zien.

Dan kan het interessant zijn om te onderzoeken:
Waar kennen we dit gevoel al van?
Wanneer is dit patroon misschien ontstaan?

Een voorbeeld van hoe een geboorte-ervaring kan doorwerken

Stel je voor dat een baby tijdens de geboorte veel spanning ervaart en uiteindelijk hulp nodig heeft om geboren te worden.
Niet omdat er iets mis is met deze baby, maar omdat dit op dat moment de manier was waarop de geboorte kon verlopen.

Wanneer deze baby later in het leven opnieuw in een situatie komt waarin iets moeilijk voelt, kan het interessant zijn om te kijken welke gevoelens daarbij naar boven komen.
Voelt het alsof je vastzit?
Voelt het alsof je het niet alleen kunt?
Voelt het alsof je moet wachten tot iemand anders helpt?
Dat betekent niet dat de geboorte de enige oorzaak is. Mensen worden gevormd door veel verschillende ervaringen.
Maar het geboorteverhaal kan één van de lagen zijn die meer inzicht geeft.

Gedrag vertelt een verhaal

Wanneer een kind boos wordt, angstig reageert, niet afscheid kan nemen op school of vastloopt in bepaalde situaties, kijken we vaak eerst naar het gedrag zelf.
We willen weten: “Hoe krijgen we dit gedrag weg?”
Maar een andere vraag kan veel meer openen: “Wat probeert dit gedrag ons te vertellen?”

Gedrag is vaak een manier waarop een kind laat zien dat er iets speelt.
Een baby die veel huilt, een kind dat snel boos wordt of een volwassene die steeds tegen dezelfde patronen aanloopt: het gedrag vertelt iets over wat er vanbinnen gebeurt.

In mijn eerdere blog schreef ik hierover:
Waarom huilt mijn baby? Ontdek wat er achter het huilen zit

De oorsprong begrijpen geeft ruimte

Wanneer we alleen naar de buitenkant kijken, proberen we vaak iets te veranderen.
Maar wanneer we de oorsprong gaan begrijpen, ontstaat er iets anders.
Er komt ruimte.
Ruimte om jezelf beter te begrijpen.
Ruimte om je kind anders te zien.
Ruimte om niet alleen te kijken naar wat er gebeurt, maar ook naar waarom iets gebeurt.

In mijn begeleiding kijk ik samen met jou naar de verschillende lagen onder gedrag en patronen. Niet vanuit de vraag: wat is er mis?
Maar vanuit de vraag:
Wat wil er gezien, begrepen en gevoeld worden?

Meer over mijn manier van werken lees je op Begeleiding bij de oorsprong van gedrag en bewustzijn.

Herken je dit bij jezelf of je kind?

Misschien merk je dat bepaald gedrag steeds terugkomt. Misschien begrijp je je kind goed, maar voel je dat er toch iets diepers speelt.
Of misschien merk je bij jezelf patronen waarvan je denkt:
“Waarom doe ik dit eigenlijk steeds?”

Dan kan het waardevol zijn om samen te kijken naar de oorsprong.
Niet om iets te zoeken wat fout is gegaan.
Maar om meer begrip, rust en verbinding te creëren.