Waarom poept mijn kind weer in de broek? Het verhaal achter gedrag

Kind speelt vrolijk in een grote doos en ontdekt de wereld om zich heen.

Je kind was misschien al zindelijk en ineens gebeurt het weer: poep in de broek. Of misschien lukt het poepen op de wc maar niet, terwijl plassen wel goed gaat.
Als ouder kan dat best lastig zijn. Je vraagt je misschien af: Waarom doet mijn kind dit? Waarom voelt mijn kind het niet aankomen? Waarom lukt iets wat eerst wel lukte ineens niet meer?

We zijn vaak geneigd om naar het gedrag zelf te kijken. We willen het oplossen. Een kind moet toch gewoon op de wc kunnen poepen?
Maar wat als gedrag niet alleen iets is wat opgelost moet worden?
Wat als gedrag ook een boodschap vertelt?

Achter gedrag zit altijd een verhaal. Soms is dat een lichamelijk verhaal. Soms een emotioneel verhaal. Soms een combinatie van verschillende dingen.
Juist door nieuwsgierig te kijken naar wat er onder het gedrag ligt, ontstaat er meer verbinding met je kind.

Eerst kijken naar de lichamelijke oorzaak

Voordat je naar emoties of ervaringen gaat kijken, is het belangrijk om altijd eerst naar de lichamelijke kant te kijken.
Een kind dat niet poept, kan bijvoorbeeld last hebben van obstipatie. En flinke obstipatie kan ontzettend pijnlijk zijn. De ontlasting wordt harder, waardoor poepen steeds moeilijker en spannender wordt.

Zo kan een negatieve spiraal ontstaan:
Je kind houdt de ontlasting op → de ontlasting wordt harder → poepen doet pijn → je kind wordt banger om te poepen → de ontlasting wordt opnieuw opgehouden.

Onze oudste dochter heeft dit ook meegemaakt.
Ze was al zindelijk en ging voor het plassen op het potje, maar poepen lukte niet. Op een dag poepte ze per ongeluk in het potje. Ze schrok daar enorm van.
Daarna ontstond obstipatie. En als ouder zie je dan hoe verdrietig en moeilijk dit kan zijn. Je kind wil wel, maar het lukt niet meer.

Uiteindelijk kwamen we terecht bij informatie van de poeppoli van het AMC. Daar vonden we onder andere een poepdagboek. Een eenvoudig overzicht waarin je kunt bijhouden wanneer je kind poept, wanneer er veegjes in de broek of luier zitten en hoe vaak er echt ontlasting in de broek komt.

Door zo’n overzicht krijg je inzicht in het patroon.

Poepen moet weer veilig worden

Bij onze dochter zijn we ook aan de slag gegaan met poeptraining.
Dit betekende drie keer per dag na de maaltijd even rustig op de wc zitten. Niet om druk te leggen, maar om haar lichaam weer te laten wennen aan het moment.
Ze mocht boekjes lezen op de wc. We maakten er iets positiefs van. Wanneer ze gepoept had, kreeg ze een sticker.
We hadden zelfs een boek gekocht over poep. Over verschillende soorten poep, waarom poep belangrijk is en hoe planten bijvoorbeeld voeding krijgen.

Want poepen moest weer iets normaals worden.
Geen spannend moment.
Geen moment waar angst of druk op zat.
Maar iets waar ze vertrouwen in kreeg.
Er was maar 1 eis, blijven zitten totdat het wekkertje ging.

De eerste keer dat ze weer op de wc poepte, was dan ook een feestje. Oma werd gebeld en er werd een trotse foto gemaakt van haar eerste grote overwinning.

En toch bleef er bij mij later een andere vraag hangen:
Wat zit er nog onder dit gedrag?

Gedrag vertelt een verhaal

Binnen mijn werk kijk ik vaak naar gedrag vanuit verschillende lagen.
Natuurlijk is er het zichtbare gedrag.
Een kind poept in de broek.

Maar daaronder kunnen verschillende dingen meespelen.
Lichamelijk.
Emotioneel.
Ervaringen uit het verleden.
Spanning.
Veranderingen.
Of patronen die ergens zijn ontstaan.

Zoals ik ook schrijf in mijn blog Je geboorteverhaal en de oorsprong van gedrag: gedrag ontstaat niet zomaar. De ervaringen die je vanaf het begin van je leven opdoet, kunnen invloed hebben op hoe je de wereld ervaart.

Dat betekent niet dat één gebeurtenis altijd de oorzaak is.
Maar het betekent wel dat het waardevol kan zijn om nieuwsgierig te kijken.

Maar het betekent wel dat het waardevol kan zijn om nieuwsgierig te kijken naar het hele verhaal.
In mijn begeleiding kijk ik daarom niet alleen naar wat zichtbaar is aan de buitenkant, maar ook naar de verschillende lagen onder gedrag. Welke emoties spelen mee? Welke overtuigingen of patronen zijn ontstaan? En welke ervaringen kunnen invloed hebben gehad?
Dit noem ik De lagen van jouw verhaal.

Loslaten en een nieuwe fase

Poepen heeft letterlijk te maken met loslaten.
Je lichaam houdt iets vast en laat het daarna weer los.

Vanuit bewustzijn kun je ook kijken naar de symbolische laag: iets nieuws laten ontstaan, een volgende stap zetten.
Onze dochter stond op dat moment ook voor een grote overgang.

Ze ging van de peutertijd naar de kleutertijd.
En dat is eigenlijk een enorme stap.
Je laat een vertrouwde periode achter je.
Je gaat naar een nieuwe school.
Je krijgt nieuwe verwachtingen.
Je moet langer zonder papa en mama zijn.
Je moet wennen aan nieuwe kinderen, nieuwe regels en een nieuwe omgeving.

Voor volwassenen lijkt dat soms een kleine overgang.
Maar voor een kind is het een hele wereld die verandert.
Ook andere kinderen kunnen hierop reageren. Bijvoorbeeld door meer huilen, boosheid, teruggetrokken gedrag of moeite met loslaten.

In mijn blog Boosheid is als een bal onder water schrijf ik hoe gevoelens niet zomaar verdwijnen wanneer je ze wegdrukt. Wat niet gevoeld of verwerkt wordt, kan op een andere manier zichtbaar worden.

De geboorte als eerste ervaring

Later ben ik ook gaan kijken naar de geboorte van onze dochter.
Een geboorte is een bijzondere overgang. Als moeder ervaar je de bevalling vanuit jouw kant. Maar geboren worden is de ervaring van je baby.

Bevallen doe je als moeder. Geboren worden doe je als baby.

Onze dochter is geboren met behulp van een vacuümverlossing. Haar geboorte was intens en ze had hulp nodig om geboren te worden.
Als moeder weet je hoe spannend zo’n moment kan zijn. De emoties die je zelf ervaart, de spanning in je lichaam en het gevoel van: kan dit wel? horen ook bij die ervaring.

Niet omdat je iets fout hebt gedaan.
Een geboorte is geen moment waarop alles perfect hoeft te gaan.
Maar het kan wel een ervaring zijn die indruk maakt.

Bijvoorbeeld op thema’s als vertrouwen, veiligheid en hulp nodig hebben.
Dat is ook waarom ik steeds terugkom op de vraag:
Wat heeft jouw kind nodig om zich veilig te voelen?

Je kind hoeft niet gerepareerd te worden

Wanneer gedrag lastig is, zoeken we vaak naar een oplossing.
Hoe krijgen we dit weg?
Hoe zorgen we dat dit stopt?
Maar soms helpt een andere vraag meer:
Wat probeert mijn kind mij te vertellen?

Een kind dat gedrag laat zien, vraagt niet om een oordeel.
Het vraagt om verbinding.
Misschien vraagt het om praktische hulp.
Misschien om meer voorspelbaarheid.
Misschien om ruimte voor emoties.
Misschien om begrepen te worden.

Soms weten we met ons hoofd heel goed wat er speelt, maar blijft een reactie of patroon toch aanwezig. Dan kan het helpen om ook te kijken naar wat er onbewust meespeelt.

Met NEI-begeleiding kijken we naar emoties, overtuigingen en patronen die op een dieper niveau invloed kunnen hebben op hoe jij of je kind reageert.
Niet om je kind te veranderen.
Maar om beter te begrijpen wat er werkelijk speelt.

Kijk naar het hele verhaal

Een kind is zoveel meer dan het gedrag dat je op dat moment ziet.
Achter een boos kind zit een gevoel.
Achter een angstig kind zit een behoefte aan veiligheid.
Achter een kind dat niet wil loslaten, zit misschien een verlangen naar verbinding.

Door verder te kijken dan het gedrag, leer je je kind beter begrijpen.
Niet vanuit controle.
Maar vanuit nieuwsgierigheid en liefde.
Want gedrag is geen probleem dat opgelost moet worden.
Gedrag is informatie.
En wanneer je leert luisteren naar die informatie, ontstaat er ruimte voor verbinding.

Wil jij ontdekken wat er achter het gedrag van jouw kind zit?

Misschien herken je iets in dit verhaal. Misschien zie je gedrag bij je kind waar je geen antwoord op lijkt te vinden.

Tijdens een inzichtconsult kijken we samen naar het verhaal achter het gedrag van je kind. We kijken niet alleen naar wat je ziet aan de buitenkant, maar ook naar mogelijke onderliggende patronen, emoties en ervaringen die kunnen meespelen.

Met meer begrip voor wat er werkelijk speelt, ontstaat vaak ook meer rust en verbinding.

Wil jij graag eens samen onderzoeken wat het gedrag van jouw kind jou vertelt?
Plan dan een inzichtconsult. Ik kijk graag met je mee.