Alleen of eenzaam na de geboorte: wanneer de verbinding met je baby niet vanzelf voelt
Wat als jij die veelbesproken roze wolk niet kunt vinden?
Of wanneer die roze wolk helemaal niet zo stevig blijkt te zijn als je had verwacht?
Ik merk dat veel mama’s zich dan alleen of eenzaam voelen.
Ze hebben een baby gekregen, maar voelen zich niet altijd meteen zoals ze dachten dat ze zich zouden voelen.
En daar praten we vaak weinig over.
Ik weet nog als de dag van gisteren hoe lastig ik het moederschap vond.
De kraamhulp ging weg en ik dacht dat ik alles zelf moest kunnen.
Een opgeruimd huis.
De was gedaan.
Gestofzuigd.
De wc gepoetst.
Koken.
En ondertussen om de paar uur voeden, verschonen en herstellen van de geboorte.
Ik had de tijd die het kost om moeder te worden niet goed ingecalculeerd.
Want voeden en verschonen zijn geen taken die je even afvinkt.
Het zijn momenten van verbinding.
Momenten waarin jij en je baby elkaar leren kennen.
En dat mag tijd kosten.
Je mag daar je hele dag aan besteden.
De transformatie van vrouw naar moeder
De overgang van vrouw naar moeder is bijzonder en wonderlijk.
Tegelijkertijd vraagt deze transformatie tijd.
Jij bent niet alleen bevallen van een baby.
Jij bent ook geboren als moeder.
En net zoals je baby moet wennen aan deze nieuwe wereld, mag jij wennen aan jouw nieuwe rol.
Daarbij komt ook het herstel van je lichaam na de geboorte.
De eerste periode kan gepaard gaan met onzekerheid, kraamtranen, vermoeidheid en soms zelfs gevoelens waarvan je schrikt.
Dat betekent niet dat je het niet goed doet.
Het betekent dat je midden in een grote verandering zit.
De eerste weken samen
Soms laat je baby in de eerste week nog niet zoveel zien.
Een baby is dan vooral aan het herstellen van de geboorte.
Een rustige kraamweek waarin jullie elkaar leren kennen kan heel waardevol zijn.
Langzaam groeit de verbinding.
Maar dan gaat de kraamhulp weg.
En ineens ben je samen.
Je baby is vaak wat meer wakker en begint zijn ervaringen van de zwangerschap en geboorte te verwerken.
Baby’s vertellen veel via hun lichaamstaal, hun oogjestaal en hun huilen. Maar die taal verstaan is niet altijd makkelijk. Wanneer je leert kijken naar wat je baby probeert te vertellen, ontstaat er vaak meer rust en verbinding. In mijn cursus Jouw Baby Begrijpen leer je de signalen van je baby beter begrijpen en ontdekken wat er onder gedrag kan liggen.
Wanneer de verbinding niet meteen vanzelf voelt
Ik vond dat uitputtend.
Bij onze eerste baby omdat ik mijn rol als moeder nog helemaal aan het ontdekken was.
Maar bij onze tweede baby vond ik het misschien nog moeilijker.
Ik had niet meteen dat sterke gevoel van verbinding waar iedereen over sprak.
Ik wist dat ze van mij en mijn partner was.
Maar toch vroeg ik na de keizersnede aan mijn man of hij zeker wist dat dit onze dochter was.
Of ze niet omgewisseld was.
Het heeft weken geduurd voordat ik herkenning voelde.
Je bent niet de enige
Wanneer jij deze gevoelens hebt, weet dan dat je niet de enige bent.
Het zijn misschien geen fijne gevoelens.
Maar ze betekenen niet dat jij een slechte moeder bent.
Je hoeft je hier niet schuldig over te voelen.
Bij mij had dit te maken met hoe onze start verlopen was.
Na de keizersnede mocht ik haar niet meteen aanraken, ruiken of bekijken.
Ik miste daardoor het eerste contactmoment, het gouden uur.
Pas na zes uur had ik mijn eerste ontmoeting met haar.
Ik had pijn, kreeg medicatie en voelde me niet zoals ik had gehoopt tijdens onze eerste ontmoeting.
Achteraf begreep ik beter waarom onze verbinding tijd nodig had.
Ook jouw verhaal speelt mee
Soms heeft de start van jullie verbinding niet alleen te maken met wat er na de geboorte gebeurt.
Ook jouw eigen ervaringen kunnen meespelen.
Hoe ben jij zelf welkom geheten?
Hoe werd er vroeger op jou gereageerd wanneer jij verdrietig was?
Mocht jij voelen wat je voelde?
Deze ervaringen kunnen invloed hebben op hoe jij jezelf als moeder ervaart.
In mijn begeleiding kijken we daarom niet alleen naar het gedrag van je baby, maar ook naar de lagen van jouw verhaal.
Jij hoeft dit niet alleen te dragen
Wanneer iemand mij vroeger had verteld dat deze gevoelens normaal konden zijn, had ik me minder alleen en eenzaam gevoeld.
Ik durfde ze nauwelijks uit te spreken.
Want wat zouden anderen denken?
Zouden ze vinden dat ik geen goede moeder was?
Maar juist door erover te praten ontstaat ruimte.
Praat erover met je partner.
Met iemand die je vertrouwt.
Of zoek begeleiding wanneer je merkt dat je vastloopt.
Ook jij verdient het om gehoord en gezien te worden.
Ook in jouw broze, grijze of afwezige wolk.
Wil je samen kijken naar jullie verbinding?
Soms blijft er een gevoel van afstand, onzekerheid of onbegrip aanwezig.
Dan kan het helpen om verder te kijken dan alleen het gedrag aan de buitenkant.
In mijn begeleiding kijken we samen naar de verbinding tussen jou en je baby en naar wat er onder deze gevoelens ligt.
Niet vanuit de vraag: Wat is er mis?
Maar vanuit de vraag: Wat wil er gezien, begrepen en gevoeld worden?
