Je baby in rouw tijdens de zwangerschap: over een alleengeboren tweeling en vroege verbinding
Er is een vorm van rouw waar niet vaak over gesproken wordt. Een rouw die niet altijd zichtbaar is. Een rouw waarvan je als moeder misschien helemaal geen weet hebt, maar die volgens mijn ervaring wel een laag kan zijn in het verhaal van je baby.
Je baby groeit in jouw buik. Veilig, warm en beschermd in het vruchtwater. Je baby voelt jouw bewegingen, jouw ritme en jouw aanwezigheid.
Maar soms is een baby niet alleen.
Soms begint een zwangerschap met twee of meerdere vruchtjes.
Je baby en een broertje of zusje zijn samen onderweg naar jullie als ouders. Samen zouden ze opgroeien, samen de wereld ontdekken.
En soms verandert dat ineens.
Een vruchtje stopt met groeien en overlijdt.
Een verlies dat vaak onzichtbaar blijft
Veel moeders weten niet dat hun baby in het begin van de zwangerschap samen met een broertje of zusje is begonnen.
Dit komt vaker voor dan veel mensen denken.
Geschat wordt dat ongeveer 1 op de 10 zwangerschappen begint als een meerlingzwangerschap, waarbij uiteindelijk één kindje doorgroeit tot de geboorte. Dit wordt ook wel het vanishing twin syndroom genoemd.
Waarschijnlijk ligt dit percentage zelfs hoger, omdat dit vaak gebeurt voordat een zwangerschap zichtbaar is op een echo.
Soms wordt tijdens de eerste echo een extra vruchtzakje gezien. Een vruchtzakje waar uiteindelijk geen kindje uit groeit. Soms kan dit een aanwijzing zijn dat er in het begin van de zwangerschap sprake is geweest van een tweeling of meerling.
Ook een bloeding in de vroege zwangerschap kan verschillende oorzaken hebben. Het kan een innestelingsbloeding zijn, maar het kan ook te maken hebben met het verlies van een ander vruchtje.
En soms merkt een moeder helemaal niets.
Ook mijn moeder heeft nooit geweten dat ik niet alleen was tijdens mijn ontwikkeling in de buik.
Ik heb haar daar nooit meer naar kunnen vragen. Ik weet niet of zij een bloeding heeft gehad of dat er andere signalen waren. Ze heeft er in ieder geval nooit iets over verteld.
Een alleengeboren tweeling of alleengeboren meerling
Wanneer een zwangerschap samen begint met een broertje, zusje of meerdere broertjes en zusjes, maar uiteindelijk één kindje geboren wordt, wordt er gesproken over een alleengeboren tweeling (AGT) of een alleengeboren meerling (AGM).
Binnen de geboortepsychologie wordt gekeken naar de mogelijke invloed van deze eerste ervaring.
Niet omdat een baby bewust kan begrijpen wat er gebeurt zoals wij dat als volwassenen doen.
Maar een baby is vanaf het allereerste begin verbonden met de omgeving waarin hij of zij groeit. Met de lichamelijke processen van de moeder, de hormonen, de emoties en de ervaringen rondom de zwangerschap.
In mijn eigen proces heb ik ervaren hoe het is om het gevoel te hebben dat er een broertje en zusje naast me was en vervolgens verdwenen.
Ook al noemen we het een vruchtje, voor mij kreeg dit betekenis. Het voelt voor mij als een broertje en zusje. Alsof er twee levens naast mij begonnen zijn en ik uiteindelijk alleen verderging.
Ik merk dit zelfs in kleine dingen in mijn dagelijks leven. Wanneer ik iets neerzet in ons huis, kies ik bijvoorbeeld vaak automatisch voor setjes van drie. Alsof er op een diepere laag altijd een herinnering is aan: wij waren met z’n drieën.
Het gevoel van verlies en afwijzing raakte een diepe laag in mij.
Zo vroeg in het leven ervaren dat iemand verdwijnt, kan enorm ingrijpend voelen. Voor mij voelde het als een afwijzing.
Een gevoel dat jarenlang geen woorden had, maar wel aanwezig was.
Ik voelde dit op een diep niveau, maar begreep nooit waar dit gevoel vandaan kwam.
In mijn leven kwam dit thema regelmatig terug. Het gevoel afgewezen te worden. Het gevoel anders te zijn. Het gevoel het zwarte schaap te zijn. Gepest worden en mezelf afvragen of ik er wel echt bij hoorde.
Ook lichamelijk kan zo’n vroege ervaring een laag hebben. Wanneer een moeder het verlies van een vruchtje of meerdere vruchtjes verwerkt, vinden er ook lichamelijke processen plaats. De stoffen en hormonen die daarbij vrijkomen, maken onderdeel uit van de omgeving waarin de overgebleven baby groeit.
Voor mij is dit een intens onderdeel van mijn verhaal geworden.
Niet omdat dit mijn hele verhaal bepaalt.
Maar omdat het een laag is die gezien en gevoeld mocht worden.
Kan een baby iets ervaren van verlies?
Wanneer een vruchtje overlijdt tijdens de zwangerschap, kan dit volgens de visie binnen de geboortepsychologie onderdeel worden van de eerste imprint van een baby.
De imprint van hoe jij de wereld binnenkomt.
Niet als een bewuste herinnering, maar als een laag in jouw levensverhaal.
Soms zie ik in mijn begeleiding dat mensen bepaalde gevoelens of patronen herkennen die moeilijk te verklaren zijn.
Een diep gevoel van alleen zijn.
Een verlangen naar verbinding.
Het gevoel dat er iets mist.
Moeite met afscheid nemen.
Of steeds opnieuw zoeken naar nabijheid.
Dat betekent niet automatisch dat er sprake is van een alleengeboren tweeling of meerling.
Maar het kan een uitnodiging zijn om nieuwsgierig te kijken naar jouw oorsprong.
Lees ook: Is elke geboorte een trauma? Wat je moet weten over de eerste imprint van je baby
Soms voel je dat er iets veranderd is
Wanneer een moeder niet weet dat er sprake is geweest van een vroeg verlies, kan het lastig zijn om bepaalde gevoelens te begrijpen.
Soms is er een onbestemd gevoel tijdens de zwangerschap.
Soms verandert het vertrouwen in de zwangerschap.
Soms voelt een moeder dat er iets anders is, zonder precies te kunnen uitleggen waarom.
Iedere zwangerschap en iedere baby is anders.
Soms kun je het herkennen doordat er na de geboorte bepaald gedrag zichtbaar wordt. Een baby die veel nabijheid vraagt. Een baby die moeilijk ontspant. Een baby waarbij je voelt dat er meer nodig is dan alleen praktische zorg.
Een baby vertelt niet met woorden wat hij of zij heeft meegemaakt.
Maar gedrag en lichaamstaal kunnen wel informatie geven.
Jij bent de veilige haven van je baby
Wanneer jouw baby iets heeft meegemaakt tijdens de zwangerschap, betekent dat niet dat jij iets fout hebt gedaan.
Veel moeders weten simpelweg niet wat er allemaal speelt in de eerste weken van een zwangerschap.
Je hebt gehandeld met de kennis die je op dat moment had.
Wat wel belangrijk kan zijn, is verbinding.
Je baby voelen.
Contact maken.
Erkennen wat er misschien geweest is.
Jouw aanwezigheid, jouw liefde en jouw veiligheid zijn ontzettend waardevol voor je baby.
Kijk met een open hart naar jouw verhaal
Mijn uitnodiging aan jou is niet om anders naar je zwangerschap te kijken, want vaak weet een moeder helemaal niet dat er iets bijzonders heeft gespeeld in de eerste weken.
Je kunt jezelf niet verwijten dat je iets niet hebt gevoeld of herkend.
Wat je wel kunt doen, is nieuwsgierig worden naar jouw eigen verhaal.
Hoe was jouw tijd in de baarmoeder?
Wat weet je over de zwangerschap van je moeder?
Was er ruimte voor jou?
Hoe werd er naar jou uitgekeken?
Welke omstandigheden waren er rondom jouw komst?
Soms komen er verhalen naar boven die eerder onzichtbaar waren.
Niet om jezelf vast te zetten in een verklaring.
Maar om meer begrip te krijgen voor jezelf.
De lagen van jouw verhaal
Iedereen draagt een verhaal met zich mee.
Een verhaal dat begint vóór je geboorte.
Soms weet je veel over jouw begin.
Soms weet je bijna niets.
Soms kun je niets meer navragen omdat de mensen die jouw verhaal kennen er niet meer zijn.
Toch kan er nog veel ontdekt en gevoeld worden.
In De lagen van je verhaal kijken we samen naar de verschillende lagen die jou gevormd hebben. Naar jouw start, jouw zwangerschap, jouw geboorte en de patronen die misschien al veel eerder zijn ontstaan.
Dit traject kun je boeken voor jouw eigen verhaal, hoe dat verhaal er ook uitziet.
Ook wanneer je weinig informatie hebt.
Ook wanneer je niets meer kunt navragen.
Ook wanneer je alleen maar voelt: er klopt iets niet, maar ik weet niet wat.
Daarnaast is dit traject er ook voor ouders die beter willen begrijpen wat er mogelijk onder het gedrag van hun kind ligt. Vanuit mijn ervaring zie ik dat het erkennen van de oorsprong en het kijken naar het hele verhaal vaak veel beweging kan geven.
Soms kan een kind iets laten zien wat niet alleen over het kind gaat, maar ook over een laag in het familiesysteem of het begin van het leven.
Jouw verhaal mag gezien worden.
Ook de lagen waar je zelf nooit bewust toegang toe hebt gehad.
